Fotofeest zonder slingers
Het Fotocafé kijkt graag verder dan het kader. Marlies S. schrijft over een fotograaf die zijn eigen weg zoekt, en het beeld anders benadert.
OUT OF THE BOX
Fotofeest zonder slingers
Spapens ziet zijn fotografie als een vorm van authentieke communicatie. Hij wil niet meezwemmen met de stroming van de hedendaagse fotografie met een arsenaal aan fotobewerkingssoftware, al dan niet geholpen door AI. Het is niet zozeer de wil om onderscheidend te zijn, dan wel om oprecht te zijn die hem drijft en hij wil een gevoel van verstilling poëtisch weer kunnen geven. Eropuit trekken, voelen wat de natuur met je doet, het moment grijpen vanuit volle aanwezigheid en dan klikken. In de vijftig jaar dat Spapens fotografeert, heeft hij verschillende stijlen en onderwerpen de revue laten passeren. Zolang een onderwerp hem bleef uitdagen, kon hij zich erin verdiepen, zowel in het vastleggen als bewerken ervan en dan vloeide het organisch over in het volgende thema. Natuur en mens en de combinatie ervan zijn wel altijd leidend in zijn fotografie geweest. Op dit moment fotografeert hij vooral bomen. Liggend op zijn buik, om een rustige achtergrond te creëren, fotografeert hij de bomen op een eervolle manier. Veelal met de pin hole-techniek, waardoor de beelden vervagen, details verdwijnen en dromerig worden. De eerste nabewerking vindt plaats in de computer en daarna op tafel. De afdruk wordt op het oude verweerde hout van een sinaasappelkistje geplakt en bewerkt met bijenwas om de dromerige sfeer en het serene gevoel dat het tafereel hem gaf, te duiden. Kwetsbaar, onvoorspelbaar en onvolmaakt, maar waardevol.
Hij is tevreden als hij zelf stil wordt van het beeld en vindt het fijn dat hij dat ook terugkrijgt van beschouwers. Dat zijn foto’s soms een trieste uitwerking hebben op mensen, ervaart hij als een compliment. Als de foto een emotie teweegbrengt is die voor hem geslaagd; een feestje, maar dan zonder slingers. Inspireren laat hij zich steeds vaker door kunstenaars. Suus Suiker heeft hem in aanraking gebracht met encausting, de bewerking met bijenwas, en een ander heeft hem ertoe aangezet om eens te gaan kijken door de ogen van een kunstenaar. Fotograaf Jackie Mulder heeft met haar fysieke bewerking van foto’s ook diepe indruk op hem gemaakt. Het lijkt erop dat ook de Fotobond langzaamaan het fenomeen mixed media aan het omarmen is, aangezien zijn inzending bij Foto Nationaal geaccepteerd is en zijn weg zal vinden naar het Fotografiemuseum. Voor de beleving is het van essentieel belang dat het originele werk wordt bekeken en niet een afdruk ervan.
Door Marlies Siewertsen
Dit artikel werd her publiceerd, met toestemming van Marlies Siewertsen en de redactie van het magazine “Inbeeld”
